Lekcja 1
Może najpierw co to jest smok?
Smok to zwierzę, olbrzymich rozmiarów-latający gad. W porównaniu z innymi stworzeniami fantastycznymi, smok nie miał ściśle określonego wyglądu. Często utożsamiano go z wielkim wężem, mającym ponoć do 10 kroków długości i grubość do 10 dłoni. Cztery łapy były zakończone ostrymi pazurami, a pokryte łuskami ciało błyszczało się w słońcu. Wedle niektórych autorów były silnie jadowite, wedle innych nie, gdyż do zabijania ofiar używały ogona, ostrych zębów lub je dusiły. Zazwyczaj smok miał niewielką głowę z grzebieniem na czubku. Zgodnie z etymologią nazwy miał posiadać znakomity wzrok. Niekiedy smok posiadać miał również skrzydła, podobne nietoperzym. Zdarzało się, że smoki przedstawiano z uszami, rogami, czy brodą.Smoki obdarzone są przewrotną inteligencją i według wielu mitów potrafią posługiwać się mową i posiadały rozmaite skarby, a także ziały ogniem. Smoki są istotami reprezentującymi siły natury i cztery żywioły, zwłaszcza ogień i powietrze.
Lekcja 2
Może teraz... Jakie są klasy smoków?
Klasy smoków
1. Ognista
a) Straszliwiec Straszliwy
b) Koszmar Ponocnik
2. Kamienna
a) Gronkiel
b) Szepcząca Śmierć
3. Strachu
a) Zębiróg Zamkogłowy
b) Sidlarz
4. Ostra
a) Śmiertnik Zębacz
b) Drzewokos
5. Wodna
a) Parzypluj
b) Gromogrzmot
6. Tajemnicza
a) Skrzydłochast
b) Gnatochrup
7. Uderzeniowa
a) Wander Smok
b) Nocna Furia
 |
Smok Mroźnik
|
Lekcja 3
Liczby 1-10 po smoczemu:
1- jarn
2- tarn
3- teathera
4- methera
5- pit
6- ajthera
7- lajther
8- overa
9- kovera
10- dix
 |
| Smok z liczbami |
Lekcja 4
W zakładce Filmy ze stworzeniami fantastycznymi jest z gwiazdką imię Pyskacz Gbur. Więc napiszę teraz o tym trochę związane pytanie. Więc tak. Kim był Bork Pechowiec?
Był to pierwszy wiking który wpadł na pomysł zgromadzenia informacji na temat wszystkich smoków i zapisania ich w Smoczej Księdze. Po dokonaniu tego nazwano go Borkiem Wielkim. Jest to prapraprapradziadek Pyskacza Gbura.
 |
| Pyskacz Gbur |
Lekcja 5
Dzisiaj opiszę jedną rasę smoka. Będzie to Straszliwiec Straszliwy.
Straszliwiec Straszliwy to najmniejszy ze smoków. Przypomina węża. Ma kilkadziesiąt centymetrów długości. Jest zwinny i szybki dzięki smukłemu ciału i mocnym nogom. Wzdłuż szyi, grzbietu i ogona ciągnie się rząd długich, ostrych szpikulców. Niewielkie lecz mocne skrzydła pozwalają na niezbyt szybki lot. Straszliwce nie są ogniootporne od środka. Lubią się tzymać blisko domów Wikingów. Kryją się pod podłogami chat. Pojedyńcze Straszliwce nie są w stanie wyżądzić większej szkody, ale grupa licząca kilka osobników potrafi podnieść owcę.
Mimo,że ma straszną nazwę to jest słodki.
 |
| Straszliwiec Straszliwy |
Lekcja 6
Dzisiaj opiszę drugą rasę smoka. Będzie to Koszmar Ponocnik.
Waleczny charakter oraz duma Koszmara Ponocnika nigdy nie pozwala mu przegrać w starciu z wrogiem. Doje walki staje pierwszy, z pola bitwy schodzi ostatni.Jak wiadomo gdy rozwścieczy się Ponocnika całe jego ciało płonie.
Ciało Ponocnika przypomina węża, jest całe pokryte łuskami. Smok ma dość duże skrzydła, wąskie w części ramiennej. Dzięki nim może dość szybko latać. Szyja i ogon są wąskie i długie, zwiększają aerodynamikę. Jedyna para łap zakończona jest długimi szponami. Wzdłuż grzbietu Ponocnika ciągnie się rząd (na tułowiu dwa) długich i szerokich szpikulców. Z głowy wyrastają dwie pary poskręcanych rogów. Pysk jest długi, zęby długie. Generalnie wiadomo, że Ponocnik lubi jeść ryby i, podobnie jak znakomita większość smoków, boi się węgorzy. Jednak podobno Ponocnik ma też przepadać za pachnącymi kwiatami.
Koszmar Ponocnik znany jest z tego, że gdy jest wściekły, cały staje w płomieniach, które uniemożliwiają zbliżenie się do niego. Aby wytresować Koszmara Ponocnika, trzeba, jak zwykle, zdobyć jego zaufanie - pokazać mu, że nie ma się wobec niego złych zamiarów. Należy położyć dłoń na grzbiecie pyska, między nozdrzami.
Jako wierzchowce, smoki te lubią płatać figle swoim jeźdźcom. Gdy polują, zwykle jest na co popatrzeć - widowiskowe triki w powietrzu zachwycają każdego obserwatora.
Ciało Ponocnika przypomina węża, jest całe pokryte łuskami. Smok ma dość duże skrzydła, wąskie w części ramiennej. Dzięki nim może dość szybko latać. Szyja i ogon są wąskie i długie, zwiększają aerodynamikę. Jedyna para łap zakończona jest długimi szponami. Wzdłuż grzbietu Ponocnika ciągnie się rząd (na tułowiu dwa) długich i szerokich szpikulców. Z głowy wyrastają dwie pary poskręcanych rogów. Pysk jest długi, zęby długie. Generalnie wiadomo, że Ponocnik lubi jeść ryby i, podobnie jak znakomita większość smoków, boi się węgorzy. Jednak podobno Ponocnik ma też przepadać za pachnącymi kwiatami.
Koszmar Ponocnik znany jest z tego, że gdy jest wściekły, cały staje w płomieniach, które uniemożliwiają zbliżenie się do niego. Aby wytresować Koszmara Ponocnika, trzeba, jak zwykle, zdobyć jego zaufanie - pokazać mu, że nie ma się wobec niego złych zamiarów. Należy położyć dłoń na grzbiecie pyska, między nozdrzami.
Jako wierzchowce, smoki te lubią płatać figle swoim jeźdźcom. Gdy polują, zwykle jest na co popatrzeć - widowiskowe triki w powietrzu zachwycają każdego obserwatora.
Trochę straszny, ale tez się boi.
 |
| Koszmar Ponocnik |
Opiszę trzecią rasę smoka. Będzie to Gronkiel.
Gronkiel wygląda,jakby jego ciało było zbudowane z kilku połączonych ze sobą, różnej wielkości kul. Grubą skórę pokrywają duże i grube wyrostki, służące prawdopodobnie do obrony. Łapy są krótkie, lecz masywne. Podczas lotu zad smoka opada w dół, spowalniając lot.
Skrzydła są małe, w związku z czym, aby utrzymać zwierzę w powietrzu, muszą poruszać się szybko (podobnie jak u pszczoły).
Na głowie gronkla znajduje się para uszu, wyglądem przypominających wyglądem i kształtem maleńkie skrzydełka. Zęby są liczne, krótkie i ostre, oczy okrągłe, nozdrza płaskie. Gronkiel żywi się rybami, zwierzyną hodowlaną, np. owcami i bydłem, a także kapustą. Gronkiel ma sześć pojedyńczych splunięć, którymi może atakować. Ponadto ma ostre zęby, którymi potrafi chwytać wszystko.
Słabym punkem Gonkiela jest hałas - uderzanie np. bronią o tarczę. Wówczas smok dekoncentruje się i traci orientację w terenie.
Gronkiel potrafi spać podczas lotu - wówczas obudzi się dopiero, gdy zderzy się z górą bądź spadnie na ziemię lub do morza. Jest niezdarny, leniwy i niezgrabny. Podobnie jak koty, potrafi spędzać większość dnia, śpiąc.
Potrafi latać do tyłu i zawisać nieruchomo (prócz skrzydeł) w powietrzu.
Kiedy gronkiel śpi, trudno odróżnić jego głowę od ogona, co nieraz kończyło się tragicznie dla łowcy.
Gronkiel był pierwszym ze smoków, z jakimi musieli zmierzyć się uczniowie walki ze smokami. Najlepszą metodą na unieszkodliwienie smoka było zdenerwowanie go i skuteczna obrona po to, aby zwierzę wykorzystało wszystkie sześć splunięć, które nie sięgną celu. Wówczas smoka łatwo już pokonać. Skuteczną metodą jest złapanie go za dolną szczękę i tym samym unieruchomienie.
Skrzydła są małe, w związku z czym, aby utrzymać zwierzę w powietrzu, muszą poruszać się szybko (podobnie jak u pszczoły).
Na głowie gronkla znajduje się para uszu, wyglądem przypominających wyglądem i kształtem maleńkie skrzydełka. Zęby są liczne, krótkie i ostre, oczy okrągłe, nozdrza płaskie. Gronkiel żywi się rybami, zwierzyną hodowlaną, np. owcami i bydłem, a także kapustą. Gronkiel ma sześć pojedyńczych splunięć, którymi może atakować. Ponadto ma ostre zęby, którymi potrafi chwytać wszystko.
Słabym punkem Gonkiela jest hałas - uderzanie np. bronią o tarczę. Wówczas smok dekoncentruje się i traci orientację w terenie.
Gronkiel potrafi spać podczas lotu - wówczas obudzi się dopiero, gdy zderzy się z górą bądź spadnie na ziemię lub do morza. Jest niezdarny, leniwy i niezgrabny. Podobnie jak koty, potrafi spędzać większość dnia, śpiąc.
Potrafi latać do tyłu i zawisać nieruchomo (prócz skrzydeł) w powietrzu.
Kiedy gronkiel śpi, trudno odróżnić jego głowę od ogona, co nieraz kończyło się tragicznie dla łowcy.
Gronkiel był pierwszym ze smoków, z jakimi musieli zmierzyć się uczniowie walki ze smokami. Najlepszą metodą na unieszkodliwienie smoka było zdenerwowanie go i skuteczna obrona po to, aby zwierzę wykorzystało wszystkie sześć splunięć, które nie sięgną celu. Wówczas smoka łatwo już pokonać. Skuteczną metodą jest złapanie go za dolną szczękę i tym samym unieruchomienie.
W filmie jest słodszy. Nie mogłam znaleźć uśmiechniętego.
 |
| Gronkiel |
Lekcja 8
Opiszę czwartą rasę smoka. Będzie to Szepcząca Smierć.
Szepcząca Śmierć przypomina ogromnego węża. Ma kilkanaście metrów długości. Wzdłuż grzbietu zwierzęcia ciągnie się rząd dużych, lecz ostrych i zakrzywionych szpikulców. Głowa zwierzęcia jest duża i okrągła, swoje okrągłe szczęki potrafi otwierać, wówczas jego głowa ma kształt kuli. Obrotowe zęby smoka pozwalają mu na wycinanie tuneli pod ziemią.
Smok jest ślepy, ze względu na to, że większość czasu spędza pod ziemią. Ma też małe skrzydła, które także potrafią się obracać. Smok może latać na niewielkie dystanse i wysokości.
Smok jest ślepy, ze względu na to, że większość czasu spędza pod ziemią. Ma też małe skrzydła, które także potrafią się obracać. Smok może latać na niewielkie dystanse i wysokości.
Straszny smok, aż się go boję przez to, że jest ślepy.
 |
| Szepcząca Śmierć |
Opiszę piątą rasę smoka. Będzie to Zębiróg Zamkogłowy.
Zębirog Zamkogłowy dwugłowy smok, przypominajacy głową hydre. Cechuje się zmienna skłonnoscią do współpracy - kiedy dwie głowy się kloca, smok jest prawie bezbronny, jednak współpracujac mogą zionąć ogniem poprzez wydychanie przez jedna głowę gazu i podpalaniem go przez druga za pomocą iskry krzesanej zębami.
 |
| Zębiróg Zamkogłowy |
Lekcja 10
Opiszę szóstą rasę smoka. To Sidlarz
Sidlarz to duży smok, blisko spokrewniony z Zębirogiem. Ma jednak nie dwie, lecz cztery głowy, a każda z nich posiada trzyczęściową szczękę.
Jego skóra jest najczęściej zielono-żółta. Ciało jest pokryte łuskami, które wraz ze szponami smok zrzuca raz w miesiącu. Ma duże skrzydła którymi potrafi szybko latać.
Podczas polowania, smok maskuje się wśród roślinności, otwiera szeroko wszystkie swoje szczęki i wydziela zapach czekolady, którymi wabi najczęściej nieostrożnych wikingów. Połyka ofiarę w całości.
Niewiele wiadomo o sposobie walki Sidlarza, lecz pluje ogniem tylko wtedy, gdy czuje się mocno zagrożony. Łuski smoka są twarde i elastyczne, więc z łatwością może się przystosować do rodzaju ataku.
Trochę straszny. |
| Sidlarz |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz